" oh dho kaluguran daka"
"You've got to give a little, take a little, And let your poor heart break a little. That's the story of, that's the glory of love."
Welcome to my blog, "this is my story" is my initial publish, the editing is not too good, i'm just starting and trying to explore this blogger. Kumusta na inyo aking mga kababayan at mga kaibigan!
THIS IS MY STORY!
LAHAT AY MAY PANAHON…
….At itatakda ng Panginoon ang panahon ng aking pagbabalik
Ako ay nakiusap at dininig ng Bayan
Ang aking mga dalangin, sinasagot ng langit
Kabayaran sa sakripisyong inalay ko sa bayan
May gantimpala ang langit na aking nasumpungan
Magdiriwang ang bayan sa 'yong pagbabalik
Sundin ang loob mo...anak na hinirang
KONGEORGE CLARICIA
There is a season
And a time for every purpose under heaven (book of Ecclesiastes)
Pamahalaang Bayan ng Luisiana
Lalawigan ng Laguna
In 2004, Kongeorge Claricia was removed from office by his own Political Party Members and political friends in the Government, political rivals combined, they all joined forces to remove him from office. A threat to their ambitions and to their role in the political hierarchy and knowing Kongeorge character and dispositon, having mind of his own that cannot be controlled, he was pressured to resign. On that time, he was the most influential figure in the Municipality of Luisiana, political games they were playing, one should be expelled and outcast the other, it’s a ruthless competition “dog eat dog”, political maneuvering, their little power corrupted their little minds. Being too closed and the only credible adviser of the Municipal Mayor, the highest appointed position, the influential and powerful Municipal Administrator was his role in Local Government unit. Pinatalsik sya ng mga taong tinulungan nyang mapapwesto, binuwag s'ya ng partidong kanyang binuo, but remained loyal to his Mayor until the remaining days of his service.
Being too popular, more popular than the elected officials themselves, Kongeorge Claricia became the most controversial but always humble figure in the political scene, branded as the “little mayor” or the real mayor behind the Mayor, major decisions were made with his approval and concurrence. The brain of the political party, the new breed of political blood is aggressively flowing in his veins. The old and traditional politicians “the trapos” were being discredited by his influence and by the power of his own political philosophy. Thru his leadership with backing from born again Christians, former colleagues in the government and former SK officials, he successfully uprooted the very foundation of the so called trapos. Kongeorge and his allies swiftly eradicated the “trapo legacy". They were added to the long list of his political enemies waiting for their chance of political redemption.
His speeches were frequently dealing with principle and righteousness, often rhyming, and figuratively, were being delivered much faster than the speed of lightning, tackling political justice and governance with conscience, the people believed in him and the people loved him, his rhetoric and poetic speeches were burning with emotions:
"PLATAPORMA MUNA HINDI PURO PORMA
KAKAYAHAN HINDI KAYABANGAN
SINSERIDAD HINDI POPULARIDAD
PRINSIPYO’T PANININDIGAN
NANDITO NA SI CLARICIA
PLATAPORMA ANG PANLABAN"
Delivering with rage and wit, the tongue never been twisted, rain or shine, rhyming in high magnitude, the intonation was always perfect. The people loved it, like Brother Eddie Velarde to his flock, Kongeorge has the same charisma to his political flock, the first being too charismatic, the latter being too bombastic, Kongeorge rocks;
"Bilang Konsehal ng Bayan
Akoy nilapitan, tinangkang suhulan
Sampung libong Piso para sa aprobal ng proyekto...
Then, in fiery deliverance, sharp tone and high intensity, he's electrifying the audience…
"Maliit man o malaki... Itoy parehong pagnanakaw... Mukha ko ma’y di kayang suhulan... ‘yan ang panapat ko sa aking mga kalaban"
This speech was delivered directly referring to his political rivals, mostly old politicians in 2001 local elections, his bid for reelection as Municipal Councilor directly criticizing his rivals and former officials of the Municipality as all blatantly “corrupt” and “dishonest”.
He created too many political enemies as he’s trying to change the system. Then the plan to destroy him was becoming obvious, they were attacking the Office of the Mayor and in order to succeed, they should destroy the credibility of the only trusted adviser, the Mayor's political analyst, his name is Kongeorge and he is the "one", the only one.
One mistake they were not able to calculate, they underestimated Kongeorge and his group of trusted friends and followers, waiting for the right timing, after his removal from office, 2 years after, he came back secretly and plan the unexpected…one promise…one mission to fulfill, to crash all his enemies in the upcoming political battle. By all means, no compromising of political goals, never again he will allow these power hungered officials, little trapo in the making, to play dirty politics with their self-vested interests and personal motives.
Kongeorge trained someone to speak verbosely in public. Bajo, a former SK official, who was first sent by the Mayor to be Kongeorge’s cook and assistant in Calamba hide out, while Bajo was cooking, he was delivering some lines from his scripted speeches as a joke in the kitchen, and when he'd heard his strong voice, the rest is history. Bajo was trained to deliver Kongeorge speeches, in his absence, he will be the official speaker of the party. The "assigned cook" will the be party’s secret weapon.
Intro: Grand Entrance-Miting de Avance 2007
BAJO AND ANA-VOICE OVER/ANNOUNCERS
(Sorry-video not too clear)
The machinery was all set after he left 3 months before election. All his loyal supporters and friends are the forces until now behind the Mayor’s success, the Calamba boyz, the ever loyal tumgotz boys, mostly former SK officials and Kongeorge's loyalists group are the prime forces behind his political success. The charismatic group of born again Pastors and church leaders were with him during the meetings, and by opening and offering the political platform and agenda, they all agreed to support Kongeorge's anointed party, headed by the re-electionist Mayor Maning Rondilla.
(THE MAYOR, KONGEORGE AND SOME OF HIS TRUSTED FRIENDS)
(Clark Pampanga, July 2008)
Calculated, he crashed and defeated all his enemies in 2007 local elections, all officials who connived for his removal from office found no place in the final counting of ballots. There’s no other way for the other party but to experience the shameful and agonizing defeat. His message to the people during Miting de Avance…words from Kongeorge who was then in Qatar…
“Kung gusto n'yong gumanti…sa pamamagitan ng inyong boto, nakaganti na kayo”, addressing the people of Luisiana, as the same as saying “Iganti n'yo sa mga kalaban si Kongeorge Claricia.”
From Kabul Afghanistan working as OFW, he came back to the Philippines, had meetings with his followers and political leaders and established the master plan, it was December 2006, five months away from the scheduled local elections, the plan and political tactics were prepared in Calamba City. Knowing the weaknesses and reading the shallow minds of the opponents, monitoring the flow of their funds and the way they spend it, watching the movement of their leaders and supporters, the opponents are destined to fail, for one major reason, opponents' candidates were all too boring. Their movement was predictable, no platform of government, no direction. On the stage campaigning, they were like micky mouse and donald duck clamoring for changes and reforms, no credible leader but political caricatures, it was mediocre. They were shouting for political reforms and yet their leaders and advisers were bunch of "popeyes" and "trapos".
Then came "Miting de Avance", the drama was unfolded and the attack was spontaneous, and the surprise of it all, Kongeorge’s sister, Ms. Emma Timbol delivered a message before the final speech of the Mayor, a letter from Kongeorge addressing his Kababayans, family and friends in Luisiana was read in public. It was a surprised and shocked, everybody was crying and the podium was all emotionally high, the people and audiences were angry and the sentiments were gained to his credit, to no other than the brain of it all, KONGEORGE Claricia who until now holds the same sentiments of the masses. Referring to his sister’s narration, excusing himself for not being there to defend his Mayor and his political best friend and political partner, explaining to the people why he left during the times when he was badly needed…he left because he had no choice, "they put a good man down". And when news reached Kongeorge in Qatar that no political leaders were standing behind to defend the Mayor, his party was under attacked by the opponents, lambasting personal criticisms and degrading his morale as a leader, Kongeroge requested his sister to stand in Public, during that Miting De Avance, Ms. Emma Timbol stood on the stage with Kongeorge's three kids, she was reading his brother's message and the narration went like this…
"Mayor Maning, napag alaman ko na walang nagtatanggol sa iyo sa panlalait ng kabilang partido...ngayong gabi, tanggapin mo ang tatlong anak ko, mga dugo’t laman ko, maging tagapagtaguyod mo, simbolo ng aking presensya, madama ng bayan ng Luisiana…"
"Tatlong anak ko, …gawin mong panangga, sa lahat ng pagpupula ...at isipin mong ako ang sumasangga para sa iyo, ...para sa bayang mahal nating pareho."
God! those words were delivered while the narrator was visibly grasping to hold back her own tears, then the picture of his three kids appeared on the big screen, while there they were, his three kids were innocently standing on the stage, as it seems Kongeorge was offering his children as sacrificial lambs…audiences were touched and crying, tears broke down from silence and the people were emotionally high, the Mayor himself who didn’t know the program was bursting with tears, even political supporters of the other party who were watching outside the plaza square were reportedly crying and disturbed. He just predicted that night, a landslide victory is imminent. That fateful night, opponents and their supporters were all demoralized.
The attack was emotional, very effective, not confrontational. He finally broke his silence, his sister narrated what really happened to Kongeorge Claricia and the sacrifices he had done. Triumphantly, his anointed party won the election. The incumbent Vice Mayor did not get his second term, the Councilor who ran for Vice Mayor being tagged in Kongeorge's speech as “batangueno” also lost to Vice Villamin, and the reelectionist Councilors who criticized and took part in the scheme to remove him from office were all ranked last in the counting. The real winner was Kongeorge Claricia who was vindicated in the end, the people listened to him, all who connived and supported the plan for his removal were “nangamote” sa balota. Natalong lahat sila…Shoot sa balde ang mga kalaban at sa dami nila, napuno ang balde ng mga talunan.
Yes as he was saying, there's no substitute for victory. Kongeorge rocks!!!!!
After politicking...Kongeorge's revelations as bayaning OFW,
Ano ang nangyari sa buhay OFW ni Kongeorge? supporters and fans, here we go...my own revelations;
Way back in 2004, when my party won the election and I was the adviser of the Chief Executive and appointed Municipal Administrator, I was forced to resign. Ang pinasweldo sa akin ng Munispyo ay kinuwestyon ng Sangguniang Bayan, at lihim na gumawa ng kasiraan na hindi ako k'walipikado dahil hindi daw ako nakapagtapos ng kolehiyo. Ang kasiraang ito ay kinompirma ng aking kapatid at ng kanyang kinaragdagan ng ito'y pumanig sa kabila dahil sa problema sa manahan sa lupa. Personal na problemang nakalkal sa bayan. Kasiraan ko at problema ng pamilya ay pinatulan ng aking mga kalaban, ginamit ang kadugo ko upang ako'y madiin at kalkalin ang personal kong buhay. Mula sa aking kapatid, ang salitang pinaabot sa akin na ang kwalipikasyon ko ay pang-janitor lamang at hindi pang administrador ay tumanim sa aking puso at isipan, ako'y lubos na nasaktan at ito'y kumalat sa bayan. Ayaw ko ng pag-usapan.
Hiwalay ang aking mga magulang, ayoko ding pag-usapan.
Sa lima kong kapatid, apat dito ay panig sa akin.
At yung isa?...ayokong pag-usapan.
At yung asawa?...mas lalong ayokong pag-usapan.
"Inggit, galit at yabang, ano ang sinasabi sa Banal na Aklat? Basahin po natin mga Kapatid..."
Why did Cain kill Abel? It was premeditated murder, caused by anger, jealousy, and pride. John wrote, "Do not be like Cain, who belonged to the evil one and murdered his brother. And why did he murder him? Because his own actions were evil and his brother’s were righteous" (1 John 3:12).
Ako ang bunso kaya laging kinaiingitan, pinagpapala ng magulang, pinagpapala ng bayan at ngayo'y lubos ang pasasalamat sa mga pagpapala ng Maykapal....
....at sabi ng nanay ko, ako ang pinakamatalino. Kaya pag tinanong ko Nanay ko, Nay...gwapo ba ako...sasabihin ng Nanay, "Anak ikaw ang pinakamatalino".
Nasaan na ba ako....ahh..
Kumilos ang Sanggunian na ako ay mapatalsik, idedemanda ang Mayor dahil illegal daw ang pag-appoint sa akin.
Tama na, sapagkat puno na ang pasensya, 'di tayo susulong kung laging may hihila paurong. Kung ayaw sa akin ng Sangguniang Bayan, bakit ko pagpilitan? Ayaw ko din sa kanila at magkasubukan na lang sa susunod na halalan. Nagkasubukan nga, at sa isang iglap, natalo silang lahat.
Umalis ako sa Bayan ng Luisiana, na walang pera at walang pupuntahan, bago umalis, ipinamudmod ko ang aking UST diploma, kung counted sana nung high school, isang aparador na mga kinakalawang na medalya ang ang isasabit ko sa mga konsehal. At sa mga opisyal na nakapwesto nun sa Pamahalaang Bayan, hindi ko alam kung ni isa sa kanila ay nakapagtapos ng pag-aaral. Hindi ako interesadong malaman, sapagka't sa takbo ng kanilang isipan...masusukat mo ang kababawan. Madaling kalaban ang matalino sapagkat tatangap ito ng katwiran, ang Sanggunian noon ay di ko matapatan, sapagkat kahit anong sabihin mo, wala sa wisyo ang mga katwiran. Hindi alam ang tama, hindi alam ang mali. We're in a limbo.
Sa isang iglap, nasirang parang bula ang mga pangarap ko sa bayan. Nilisan ko kasama ang ng aking maybahay at tatlong anak ang bayan ng Luisiana at may dalanging babalik sa aking bayan sa panahong itatakda ng Panginoon.
Totally bankruft but never demoralize, it pushed me to succeed in life, they pushed me to victory. And now as bayaning OFW, I’m almost halfway to my fame and glory.
Here we go....
Lakas loob napadpad sa Dubai, at dahil sa hirap humanap ng trabaho, maexpired ang visit visa, tinanggap ko ang trabahong salesman or sales Supervisor sa isang book store, karamihan sa nakasama ko sa Dubai ay umuwi na at di nakatiis. Pero ako, nagpaiwan upang hanapin ang bagong kapalaran. Nalapnos ang aking paa, nagdugo ang talampakan sa init ng kalsada, na araw araw kong nilalakad, kumakain ako ng donut sa umaga at tubig lang ang pantulak, at sa alas tres lang masusundan at wala ng hapunan. Wala akong naipadalang pera sa aking pamilya at do'n sa Pampanga humingi ng tulong. Nasabi ko sa sarili ko, sinira ng pulitika ang aking buhay.
Tuwing mag internet, ka-chat ang pamilya, nakita ko ang lungkot ng aking pamilya at dinadaan ko pagpapatawa, upang hindi ipahalata ang buhay ko sa Dubai. Nakita ko nun, ang aking kapatid na si Gemma, na lumayo sa web cam pero alam ko na sya’y umiiyak. Bagsak ang katawan, lubog ang mga mata, hindi maitago ang aking paghihirap. Dala pa din ang lakas ng loob, hindi ako susuko at hindi babalik sa aking Bayan ng hindi nagtatagumapay. Ni isang beses hindi ko tinanong ang Panginoon sa nangyari sa akin, may panahon ang lahat ng bagay at hihintayin ko ang aking tamang panahon. Sa limang buwan na pagtitiis sa Dubai, may dumating na tawag, job offer mula sa Afghanistan, dun sa Kabul, war infested area, "ito na ang pagkakataon ko", nasabi ko sa sarili ko.
Sa pulitika at sa bayan, para maging marangal, kailangan mo ng pera.
Dolyar ang kita, pupunta ako ng Afghanistan, yeheey, pupunta ako sa lungga ng mga Taliban. Mula sa Dubai, bumalik ako ng Pampanga, after 1 week bumiyahe papuntang Kuwait at sa Kuwait, may bagong alok, sa halip na Kabul, pinamili ako kung gusto ko sa Iraq, bakit ang hindi, malaki ang offer pero ako'y humindi, si mylabs ay ayaw pumayag.
Naiisip ko, kung kailangan kong maging marangal, hindi ko kailangang pumunta sa Iraq. Natawa lang ako, at ang sabi ko, sa Kabul ang punta ko,nextime na lang sa Iraq.
(Supreme Food Services-PX, Kabul Afghanistan)
Sa s’weldo sa Kabul ay ok na, sa posisyon na Supervisor ay mas lalong ok. Being the Supervisor of the biggest duty free in Afghanistan, libre lahat at walang gastos, para lang akong nagbabakasyon sa Clark Pampanga. Supreme PX, dun ako na-assigned. Kami ang nagsa-supply ng pagkain sa ISAF, mga International Soldiers na tumutugis sa Taliban at mga delegado mula sa United Nations. Feeling ko, parang kasama na din kaming nagsisilbi para sa kapayapaan ng mundo. Everytime mylabs tried to call me and asked my condition, I simply answered "Ok lang mylabs, daplis lang, di pa ako napupuruhan." The truth and in fairness, mas magulo pa sa atin compare sa Kabul. Isolated case, the suicide bombers cannot able to penetrate the city while they are scattered and hiding mostly in a far away province outside Kabul, na parang Mindanao sa atin. Foreign kidnappings are rampant, so we are not allowed to go during late hours. Pero pasaway, lagi din kaming tumatakas, attending fave hang-outs of mostly international soldiers, U.N. dignitaries and asian workers. I tried to impress not only my bosses but other foreign dignitaries, na kalimitan ay mga kliyente ng Supreme PX.
Malapit na ako sa posisyong inaasam ko at malapit sa access n mga opisyal at dignitaries. Malapit na akong mapromote, performance wise, the eyes of Management seem to focus on me, sa style ng management, I can deliver, results oriented yata ito.
One situation destined to happen and it happened, na raid ang accommodation ng mga pinoy staff dahil sa akusasyon ng pagnanakaw, kahit women's quarter ay walang pasintabing ni-raid at binastos ng mga puting dayuhan, desisyon ito ng Management. Certified makabayan, umalma ako at nagpatawag ng pulong upang iplano na mag strike at labanan ang Management, nagkaisa sa pagpupulong, signal ko na lang ang kailangan, alam kong sa isang salita ko lamang ay mapaparalisa ang operasyon ng aming negosyo, alam kong sa isang salita ko lamang ay susunod ang mga tao, kredibilidad ng isang lider - dala ko ko kahit sa saang sulok ng mundo.
We needed changes and needed to stop descrimination, but I pacified the issue. Sa bandang huli, ako ang unang pinauwi, naterminate kapalit ng promosyon. Hindi ko naipagpalit na maipagkanulo ang aking mga kababayan, na sa oras na yun ay ipinatuturo kung sinu sino sa mga Supervisors ang nagplanong mag-aklas.
Ininsulto ng mga Australiano at nilait ang aking mga kababayan sa huling araw ko sa Kabul, pero ako'y Pilipinong sa pambubusabos ay di susuko, nakipagtalo at ibinagay ang aking punto, harap harapan, sa Management meeting kung saan ako pinatawag para i-"cross examine" , habang ang mga nauna sa akin ay mga pinaiyak at ginipit, tinakot at ininsulto. Waiting for my turn... at ng ako na ang nakasalang, kung paano nila ininsulto ang lahi ko, ganun ko din ininsulto ang puting lahi ng mga bakulaw na Australiano.
Pinaratangan ko silang estupido, walang alam sa negosyo at "management principle" at hindi marunong humawak ng tao. Accusing them of stupidity, above all crimes, being stupid is punishable by a lifetime of ignorance...War is going on in Kabul because of stupid people like them.
The two Australian Managers called the guard and instructed them to isolate me and to confiscate my mobile. Nag alimpuyo sa galit ang mga Managers na aking kausap, at yun ang punto ko, di pa sila nakakatikim ng panlalait mula sa kanilang alipin. Ang ngiti sa mukha ko ay di masukat, ngiting asong pinagtatawanan ko ang mga puting tampalasan. Sa debate, pikon ang matalo. I did it with style, estilong parang abugado, nag aakusa at sa halip na akong tanungin, sila ang pinagpapaliwanag ko.
Tinawag ang gwardiaya at akoy kinulong, hindi sa kulungan kundi sa Hotel at binatayan upang di ako makatakas at maputol ang komunikasyon ko sa mga kasamahang Pinoy. Naalala ko, may kaibigan akong sundalong Amerikano at British, at Pinoy na may katungkulan sa UN, his surname is Morga and my client in Supreme, na kung nung oras na yon ay aking tinawagan, surely, they will come to my rescue. But don’t want to complicate the situation, at that time I missed my family and the only thing I wanted...I wanted to go home. I'm tired and pressured, gusto kong makita ang aking bunso...miss ko na si gabby...

ang aking anghel - miguel rafael gabriel "gabby" (my archangel) Wala si mama, wala si dadads, ano kayang nararamdaman ng maliit nyang puso?
Sa hotel, I was in house arrest, para makaisa, tumawag ako ng room service at umorder ako ng madaming pagkain at tapos pinakain ko sa mga staff ng hotel, kaya ang bill, nabayaran din ng Management, ang sundalo kong bantay, binigyan ko ng "fired chicken" at prutas upang makapuslit ako at makapag internet. I sent messages to my wife na nasa Canada nun and told not to worry.
Kundi ba naman mga engotz itong Management, nakaorder ako ng kung anu ano habang na nakadetene at naka house arrest sa hotel at napaikot ko ang mga gwardiyang nagbabantay sa akin. Isa sa mga bantay ay pilit akong pinatatakas dahil naging kaibigan ko ito mula pa nung ako'y dumating sa Afghanistan, gwardiyang nepalese na dating sundalo.
Bakit laging ganito, dami kong sinakripisyo para lang sa ibang tao, bakit di ko inisip ang sarili ko, bakit di ko inisip ang pamilya ko, bakit lagi na lang prinsipyo’t paninindigan at kapakanan ng ibang tao? Kung tutuusin di naman ako kasama sa na-raid dahil iba ang accommodation ko. Bakit sa pag-gawa ng kabutihan, ako ang napapahamak? Bakit nga ba? Para akong si Superman, lagi na lang tagapagtanggol ng mga inaapi. Kung buhay lang si Rizal, baka kami ang mag-kajamming at magkasamang tumatagay.
Matapos kong umuwi, hindi ako bumalik ng Luisiana, ang aking maybahay ay nasa Canada nun at kami’y di nagkita ng mahigit na ilang taon, humanap ako ng ibang pupuntahan at muling natanggap dito sa Qatar. Bago mag eleksyon, binuo ko ang plano kung pano matatalo ang aking mga kalaban. Dininig ng langit ang aking mga pangarap at aking mga kalaban, nawalan ng kapangyarihan.
Ang "work experience" ko sa Afghanistan ay nakatulong ng malaki sa pag-aaply ko sa ibang bansa, working and serving foreign dignitaries affiliated to International Organizations in Kabul make an impressive job description in my resume', the references I used were friends in Kabul. I was offered a good job in Qatar based on my experience in Afghanistan and continually receiving offers from other company every now and then.
Nang maipanalo ko ang aking partido nitong 2007 at ng mag iyakan ang lahat sa Miting de Avance at iginawad ang masigabong palakpakan, ng gabing yun, aking napatunayan, hindi karangalan ang aking hinahanap kundi pagmamahal ng Bayan. Walang araw na hindi ko inisip ang aking bayan, mahirap paniwalaan pero sa isang makabayan , natural hanapin at alalahanin ang 'yong pinagmulan.
At nung gabing yun, nakaabot sa Qatar ang kanilang palakpakan, ang kanilang pag iyak ay tanda ng pagmamahal sa anak na hinirang, hindi ako nalimutan ng aking mga kababayan. At dahil wala akong masamang itinanim-wala akong masamang inani, ang pagsubok sa aking buhay ay daan upang anihin ko ngayon ang biyaya ng Maykapal.
May katuturan ang gumawa ng mabuti, kahit sa ikasasama ng iyong sarili, sapagkat ang biyaya ay ipinagkakaloob sa mga taong nagtitiis alang-alang sa kapakanan ng iba, 'wag lang tayong mainip sapagkat darating ang lahat ng mimithi sa panahong itatakda ng Panginoon, kung hindi man bukas, baka mas lalong maaga… baka ngayon.
I was called “Meyor” in Dubai by my friends in Burjdubai flat, lived there as a bed spacer. In Kabul Afghanistan, they called me “Arbab”, same as “Amo”, and here in Qatar, they’re addressing me as “Bossing”.
Ang respeto ay hindi hinihingi, kapag nakita nila ang pagsisilbi at pag aaruga at pag mamalasakit sa ibang tao, kahit saang dako ng mundo, may naliligaw na mabubuting tao na ang papel sa buhay ay ipagtanggol ang iba sa oras na hindi makayanan ang mga pagsubok at kalakaran sa buhay.
"Isa sa pinakamabisang sandata upang maipagtanggol mo ang iyong sarili ay ang iyong pinag-aralan, hindi ang lakas ng katawan kundi ang laman ng isipan, at kailangan ng konting tapang upang hindi ka matapakan at samahan ng dalangin sa Diyos na iligtas ka sa lahat ng kapahamakan."
MABUHAY ANG MGA OFW, MABUHAY ANG LUISIANA, MABUHAY ANG PILIPINAS!
At sa Panginoon na nagtakda ng aking kapalaran, marapat lamang na Sya'y aking pasalamatan.
Godspeed….from Doha Qatar, Kongeorge Claricia.
I'm beginning to enjoy what life has to offer, a complete family man and accomplished leader in my own rights. Life is good, God is good, my wealth under heaven...my purpose under heaven, mga kababayan...sila ang aking kayamanan.
Commercial po muna:
People are asking, kanino ba yung Sto. Rosario Memorial Garden? Hindi po sa pagyayabang, ako po ang nag mamay-ari at sa akin po ang lupang yan, ang akin pong Developer ay si Vice Mayor Sonny Villamin. It’s a joint venture project between me and the good Vice Mayor, still I am the good owner. If you are interested, for inquiries : gclaricia@yahoo.com, or visit our Sales Office, Luisiana Square, Luisiana Laguna. OFWs: if u need copy of the development plan, please send request thru email.
STO. ROSARIO MEMORIAL GARDEN
Barangay San Antonio Luisiana Laguna

MATER DOLOROSA ANG BIRHENG DOLOROSA NG SIMBAHANG KATOLIKO
The Virgin is portrayed as the sorrowing mother (Mater Dolorosa), her hands clasped as turns to contemplate her suferring son Jesus. From the late Nanay "Casia" Casiana Claricia, Mahal na Birhen Dolorosa belongs to the family of Mr. and Mrs. Domingo Mergino Claricia (Mrs. Nita Esquieres Claricia) and the family of the late Carmen Claricia Natividad.
SEMANA SANTA 2009
Sa prosesyon tuwing Biyernes Santo, bilang "taunang ako" ng Pamilya Claricia at pasasalamat sa lahat ng pagpapala, ang hapunan para sa lahat ay inihahandog pagkatapos ng prosesyon at ang Birheng Dolorosa ay iniuuwi sa tahanan ng mga Claricia. Lahat ng mga deboto at sa lahat ng aking mga kababayan, inaanyayahan ko kayong dumalo at makasalo namin sa "Handog na Hapunan", taunang alay pasasalamat ng aking angkan.
MAHAL NA BIRHENG DOLOROSA- MULA SA ANGKAN NI DOMINGO CLARICIA "TATAY INGO" AT "NANAY NITA", AT ANGKAN NG YUMAONG CARMEN "MAMANG" CLARICIA NATIVIDAD.
WELCOME HOME!
WELCOME TO MY BLOG!
This video was compiled 4 months before our scheduled vacation. I ddcated this to mylabs for her enjoyment and private viewing. But instead, I uploaded this on youtube garnering one of the highest "views" tagged with "luisiana laguna". It was amusing, when the video I posted entitled "Claricia Family", a compilations of pictures of my kidz attracted the highest viewers, where infact, it's just simple slide of photographs of my three kids growing up. When I checked on youtube insights, the video was being viewed in different geographic regions, asia and middle east, america and europe were watching this video garnering more than 3,500 views. I was going to delete and remove the video, but mylabs told me to let it be for it will preserve the memories of our three wonderful children of God. We treasure these memories, watching our kidz growing up on utube. Thanks for watching, hope, it does not bore you.
Batch '83-L.B.M.H.S.
Keep in touch, be involved in the preparation of our long overdue class reunion.
Sa dating kamag-aaral at aking mga kaibigan:
Calling Batch '83, Luis Bernardo Memorial High School, classmates and teachers, it will be a pleasure to see you once more as I'm planning our reunion this coming 2010. Don't you ever worry that I might use this occasion for 2010 local elections, nope, my dearest classmates, I never use my batch before for my own political gain, neither I use anyone of you, not now, ever.
For the sake of friendships that have long been forgotten for quite some time, more than two decades have passed, and times are beginning to draw some visible lines on our faces, nagkakaron na marahil ng puting buhok as a sign of wisdom. My dearest classmates, like wine..our batch is ageing. We have to do something to resurrect the youth and vigor of Batch '83, to be together once more and energize our souls with each other's comfort and companionships.
Nas'an ka man ngayon, we deserve a break! A pause of what we're doing, struggling or still wandering, no matter what, kailangang magkita kita tayo, magkasama, magkabalitaan, magk'wentuhan...sa dami ng taon na nakalipas, maiksi ang isang araw sa isang masayang pagtitipon.
May nagtatagumpay, may nabibigo, may masaya, may malungkot, 'yan ang buhay, pilitin nating maging masaya, tayong lahat hanggang sa araw ng muli nating pagkikita. Ang pagkakataong magkasama-sama ay minsan lamang, maaaring hindi na maulit at hindi na mangyari, hindi natin masasabi.
Let's enjoy what life has to offer. Batch '83, It's my honor and privilege to invite you to our Reunion 2010, keep in touch, be involved in the preparation of our long overdue class reunion.
Ito na maaari ang huli kong panawagan at paanyaya na magkita kita tayo, for I'm preparing myself and my family to leave Philippines for good, na bago ako umalis ay makasama kayo.
Remember our Senior Prom, I delivered this speech (class prophecy)... our venue: Municipal Social Hall...went like this .... Mga kamag-aaral at aking mga kaibigan, please remember me as I will never forget you, beloved teachers and my only "Luis Bernardo", I will always remember you... that once upon a time, you all became part of my life.
Ang inyong kaibigan at dating kamag-aaral,
Godspeed : George Esquieres Claricia
Doha Qatar
Excerpts: Interview ni Korina Sanchez>>>He, he , he..
Handa na ba kayo?
If you're running for Mayor, who'll be your running mate? Sino ViceMayor mo?
si MayorManing
at kung ayaw?
si Japs Mecija
Kung ayaw din?
Di na ako kukuha ng Vice, sakit sa ulo yan.
Ang Konsehal, sino line up mo?
Wala, kaya ko ng mag-isa, walang Vice, walang Konsehal, 9 na opisyal ang matitipid na sweldo, sabihin ko sa mga tao, wag na po kayong bumoto sa iba, si Kongeorge lang...kayang kaya na n'yang ayusin ang bayan. SK na lang at ABC.
Ano plataporma mo? Lahat nangako ng tubig---
Ako, Langis, magkakaron tayo ng mina ng langis, ginto, natural gas, policies focusing global warming at..at magpapalagay din ako ng airport para mga Luisianahin ofws--dyan na maglanding sa bulajo... mag export din tayo ng bikining pandan, solar powered na iluhan, lrt at mrt connecting 23 barangays....
Tama na!!!!!!!!!!!
Sounds Familiar? May nauna na sa akin dun sa nakausap ang "IMF at Worldbank", "Embahada ng Espana, Embahada ng America" nung 2001 local elections, pati mga taga-ibang planeta at mga kaluluwang gala...nakausap din nya para mag-invest sa Luisiana!!! Kung 'di ko binuko, hindi matitigil ang panloloko, madaming nagalit sa akin dyan... Kayo bahala mag-isip kung sino yan!
Tuwing eleksyon, nauubos ang ngipin ng mga botante, libre bunot...bunot dun bunot dito, kaya ang Luisianahin, daming bungal.
Read my mind...pero nakatutok ako sa edukasyon, buong Pilipinas, kailangang itaas ang antas ng edukasyon, di yan mararamdaman ng tao sa una, malamig na plataporma yan sa bayan, but the the thing is, hindi mo mahahango sa kahirapan ang bayan kung ang mamamayan ay mangmang, government officials must prioritize programs on education, youth advancement and development.
Isona ang buong bayan kung sino ang mga batang hindi nag-aaral at kung sino hindi kayang paaralan...Yung hindi kayang paaralan, tangkilikin ng gobyerno, yung mga magulang na pinagtatrabaho ang mga bata at hindi pinag-aaral ay dapat parusahan, ipakulong kung kinakailangan.
Isipin natin, si Rizal ay naging bayani dahil sa kanyang talino at mataas na pinag-aralan, kung lahat ay nakapagtapos, ilang Rizal ang lalabas at magiging kauri nya, mga Rizal na mamamayan na hahango sa kahirapan ng pamilya at ng bayan? Longtime effect at lifetime yan.
Sa kanyang panahon, paano nakapag-aral si Rizal? May kaya ang pamilya kaya naibigay sa kanya ang tamang edukasyon. Ngayon, may kakayanan ang gobyerno, may perang pagkukunan, ang hindi mapaaralan ng magulang, paaralan ng gobyerno.
Mahinang bentahe sa mga botante, dahil ang tao laging gusto madalian. Kuntento na dahil ang katwiran di naman nagugutom. Patuntungin mo ng paaralan ang lahat ng kabataan at ang bata ay hayaang mangarap, sa pangarap mag-uumpisa ang lahat.
Kung magsaskripisyo ang mga opisyal ng gobyerno, susunod ang tao, maging mga magulang magsakripisyo para sa kanilang mga anak. Kung ang mga magulang ay mangmang, dapat ding turuan. Magulang at gobyerno, dapat magtulungan. Paano natin tutulungan, kung mismong magulang walang inisyatibang mapag-aral ang anak? Dito papasok ang programa ng gobyerno.
At sa mga kabataang lagalag at kahit paaralan ay puro bisyo, ipasok sa rehabilitasyon at doon pandayin ng husto, nagsha-shabu na ang anak, nakutunganga pa ang magulang. Kung hindi kayang kastiguhin ng magulang, gobyerno ang kakastigo, sapagkat di maglalaon, pasanin din yan ng gobyerno.
Sinong boboto sa akin kung kapwa magulang at mga anak ay aking kakastiguhin? Pero sinong mag uumpisa, sinong maglalakas ng loob na sabihin nyan sa mga botante at subukan ang aking programa? Ako...and it's a political suicide, tatalunin yan ng mag kendidatong namimigay ng kendi, dadaigin yan ng nagbubunot ng ngipin, umiigib ng tubig at namimigay na pandesal.
Amen, penge ng tubig.....walang tubig...
Sinong pwedeng tumalo kay Mayor Maning?
Ako!
Yung dating kalaban?
Sabi ko nga... ako lang.
Anong pagbabago sa yong buhay?
dating maling, ngayon spam!
Kumusta mga anak mo?
Matatalino, maganda, gwapo, walang bobo at walang mataba.
Sino paborito mo sa kanila?
Yung bunso, si Gabby.
Di nagseselos o naiingit yung 2?
Hindi, matataas ang IQ...ang matalino hindi inggitin.
Sino paborito mong kapatid?
si Gem.
Nasan na si GM Lourdes ng Kaliting?
nandon sa >>>>secret! Makakaahon din yung tao, we're praying for her. Kung may pagkakamali 'yung tao, malaki din ang pagkakamali ng Board. The Board itself of Kaliting is liable, bakit s'ya lang ang nadiin, ano ang ginagawa ng Board? Tinanggap nila ang posisyong 'yan, malaki ang kanilang pananagutan? Do not try to wash their hands, ang "control" sa GM ay nasa kanilang mga kamay.
Pinaghahandaan ka ng iyong mga kalaban? Anong taktika mo sa kanila para di ka siraan?
Wala, bigyan ko sila ng referral sa Iraq, para meron silang pakinabang.
Your opponents were saying, they are closed to Senators Legarda and Villar, madami pang mag back-up sa kanilang powerful and influential figures...
Wait, I have a call, yes President Bush, sorry...I am busy...
May tama ka!
Sinong political figure na idol mo?
Mahatma Gandhi, the great soul.
Sino makakalaban mo next election?
Si Noli de Castro!
Tatapatan mo si Mayor Maning?
Hindi, patakbuhin kong Governor yun.
Galit ka sa mga naging kalaban mo sa pulitika?
Sa dating kalaban ...hindi, trabaho lang yan, hindi ko naman sila kaibigan... sa mga itinuring kong kaibigan na naging kalaban...Oo...
If they ever run again?
Then, they will lose, again.
Talaga?
Itaga mo sa bato, hindi pala...Itaga mo sa ulo ng mga Kalaban ko, talaga.
And your work in Qatar?
Camp administrator, directly reporting to the Operation Manager.
You have your own car?
I have my own driver!
Yabang!
I deserve what I have. It's not an overnight success, madami ding failures na pinagdaanan.
Salary?
Nakakaraos.
political bloopers:
I.
Nagpatawag ang Sangguniang Panlalawigan ng public hearing, na discuss ang pagtataas ng buwis na sisingilin sa rehistro sa tricycle, ang sabi ng Tagapangulo, ang Preliminary Inspection po ay nagkakahalaga ng P20, payag po ba kayo sa Pre-inspection, uulitin ko po, payag po ba kayo sa halagang P20 para sa Pre-inspection?
Ang kasamahan kong Konsehal at nagtataas ng kamay at gustong magtanong, kinabahan ako dahil ito'y may katangahan at nasa Panlalawigan kami, baka mapahiya ang buong delegasyon ng Luisiana, bakit ka nagtataas ng kamay? Ano itatanong mo?
Sabi ni Konsehal: Eh bakit kasi may bayad na P20 eh kanina sabi nya Free Inspection, libre na nga sisingilan pa. "Tol, Pre as Preliminary hindi Free", ay sus katanga, buti hindi tinawag kundi napahiya kaming lahat.
II.
Sabi ng Vice Mayor, pinagtitibay ang Ordinansa sa Curfew, at pinukpok ang martilyo. pok pok pok
Sabi uli ng Vice, kayo po ay inaanyayahan ng ating Ingat Yaman sa isang pananghalian dahil sa pyesta ng Lumban.
Ang sabi naman ni Konsehal: Tutol po ako,
Sabi ni Vice Mayor, Tutol ka sa pyesta ng Lumban?
Sabi ni Konsehal, sa curfew po.
Sabi ni Vice, napagtibay na po ang curfew at napukpok na kanina pa, pyesta na po ang pinag-uusapan.
Ay katanga, may masabi lang, pati p'yesta ng Lumban tinutulan. Vice pukpukin mo nga ng martilyo si Konsehal at di kami tututol.
III.
Yan po ay proyektong pinagkaloob sa atin ng ating Mahal na Pangulong Gloria Arroyo Macapagal, ha? Si GAM?
IV.
Tumayo po ang lahat na mga Kagalang galang...Pre bakit ayaw mo tumayo, sabi ni Konsehal...bago pa kasi ako, sino ba yung Kagalang galang?
V.
Another Mayor in Laguna was asked by a reporter, Sir ...what are your plans?
Ah...madami ....ahhh, we have egg plants, petsay...at...madami din kaming puno ng niyog dito...
Huhh...leche plan po wala kayo!!!!!!sus ginoo!!!
Abangan ang marami pang susunod.
Tutulog na ako...Nyte, Lab u mama, lab u kuya, lab u ate kaliz, lab u gabby...1,2,3...lab u...
Gising na ako....
September 12, 2008
“WALANG PUPUNTAHAN ANG ANAK NA LUMAPASTANGAN SA MAGULANG, WALA S'YANG MASUSUMPUNGAN KUNDI PAGHIHIRAP, NAGHIHINTAY SA KANYA ANG PARUSA NG LANGIT!” 'YAN ANG NASUSULAT:
Matthew 15:4
For God said,
'Honor your father and mother' and
'Anyone who curses his father or mother must be put to death.'
The command to honor parents is the only command with a promise: “that it may be well with you” (Ephesians 6:3). Honor begets honor. God will not honor those who will not obey His command to honor their parents. If we desire to please God and be blessed, we should honor our parents. Honoring isn’t easy, isn’t always fun, and certainly isn’t possible in our own strength. But honor is a certain path to our purpose in life: glorifying God. “Children, obey your parents in all things, for this is well pleasing to the Lord” (Colossians 3:20).
Nakita ko kung paano ka n'ya sinaktan
Kung paanong ang ina na nagluwal sa kanya,
nilapastangan,
ng dugo mong naging iyong laman,
Nakita ko, nadama ko,
bilang anak din nya
Nakita ko ang busong na anak
Gusto ko s’yang wakasan, pero nakita ko
‘di na kailangan,
Balisa, alam ko, nakita ko
Nakita ko ang sagot,
Nalaman ko,
Naghihirap ang busong na anak,
Saan ka pupunta?
Wala,
sapagka’t nakita ka ng Diyos
Kahigin mo man ang ganang sa iyo
Nakita ka ng Diyos,
‘di ka mabubusog sa bawat kahig mo
Matatapon,
ang tinatakal mo
Mahirap busugin
kaluluwang nagugutom
Di ako magsusumbong…
sapagkat nakita ka ng Diyos
Hingin mo ang tawad
alang alang sa mga anak mo
Humingi ka ng awa
Upang ‘di nila danasin
ang mga dadanasin mo
Sa dugo ng ina mo, ika’y naging laman
Patawarin ka,
Ikaw na galing lang sa kanya!
Nasusulat, sinabi ng Diyos
“Sumpain ka!”
Nakita ka ng Diyos
Di ka makaliligtas
Nakita ka.
Nakita ka!
“Amen”
Deuteronomy 27:16 NIV • "Cursed is the man who dishonors his father or his mother." Then all the people shall say, "Amen!"
No comments:
Post a Comment